Многу луѓе бараат стручна помош само кога нивната врска е во длабока криза и честопати се целосно изненадени кога нивниот партнер одеднаш одлучува да прекине врска за која верувале дека е стабилна. Во такви ситуации, често се покажува дека суптилните, но опасни модели на однесување ја поткопуваат врската долго време.
Многу парови едноставно ги превидуваат токсичните динамики и го потиснуваат сопственото незадоволство наместо искрено да разговараат за проблемите. Доколку овие знаци се препознаени на време, исходот може да биде сосема поинаков.
Psychology Today дава преглед на некои од овие динамики, како и предлози за тоа како да им се пристапи. Клучот за успех лежи во комуникацијата. Важно е да се создаде безбедна средина во која двајцата партнери се чувствуваат слободни да зборуваат за себе и за своите чувства. Погрижете се да сте смирени и дека можете да му пристапите на вашиот партнер на пријателски начин.
Секој има своја страна од приказната
Во секоја врска, партнерите често имаат сосема различни приказни за нивната врска. Едно лице може да верува: „Јас жртвувам повеќе“, „Се трудам повеќе“ или „Јас сум оној што се грижи за сè“, а овие приказни честопати се спротивставуваат. На пример, во некои врски, двајцата партнери се гледаат себеси како главни хранители на семејството, додека во други, двајцата се гледаат себеси како најгрижливи родители.
Перцепциите за себе, нивниот партнер и нивниот придонес во врската можат драстично да се разликуваат, што значи дека двајца луѓе можат да живеат во две сосема различни реалности иако делат ист живот.
Начинот на кој го доживуваме светот и врските во голема мера е обликуван во детството, под влијание на нашата емоционална структура, психолошки предиспозиции и животни искуства. Поради ова, секоја личност создава емоционални врски и се поврзува со другите на уникатен начин.
Затоа е клучно да се обидете да се „ставите во чевлите на вашиот партнер“ за да ја разберете неговата перспектива и искуства. Ова бара од вас привремено да ги оставите настрана сопствените мисли и реакции и да му пристапите на вашиот партнер со вистински интерес и љубопитност. Наместо да брзате со заклучоци за неговите мотиви и чувства, поставувајте отворени прашања и внимателно слушајте што ви кажува за неговите ставови, чувства, очекувања и намери.
Кога отсуството на борба е лош знак?
Партнерите често веруваат дека прават благородна работа избегнувајќи конфликт и страдајќи во тишина. Тие се убедуваат себеси дека го потиснуваат своето незадоволство и се обидуваат да го извлечат најдоброто од ситуацијата што не ги исполнува. Но, нивното незадоволство е всушност очигледно.
Потиснатиот гнев и фрустрациите излегуваат на површина преку напнатост и непријателство во секојдневните интеракции. Во врската, никогаш не е само едниот партнер несреќен; ако едното лице е несреќно, и другото е несреќно.
Главен индикатор дека проблемите се крчкаат под површината е очигледната хармонија или впечатокот дека двојката никогаш не се расправа. Имено, ако нема несогласување, тоа значи дека некој не е искрен. Невозможно е двајца луѓе секогаш да се согласуваат за сè. Затоа треба да бидете подготвени за непријатни разговори. Секој партнер треба отворено да каже што сака, од што е незадоволен и што го лути.
Вистината е дека во некои аспекти едноставно сте различни. Како што вашата комуникација станува поотворена, ќе се појават и несогласувања, што е здрав знак за искрена врска. Преку овој процес, не само што ќе ја откриете вашата сопствена индивидуалност, туку ќе научите и да ја цените онаа на вашиот партнер.
Улогата на жртвата во врската
Тивкото размислување и страдањето честопати водат до создавање менталитет на жртва. Ова не значи дека нечие незадоволство е неоправдано, туку дека пасивноста и избегнувањето на соочувањето со проблеми создаваат чувство дека сме жртви на околности врз кои немаме никакво влијание.
Лесно е да се потоне во чувството дека некој ве искористува или не ве цени доволно. Некои дури може да го сметаат нивното избегнување на конфликти за благородно, додека всушност си штетат себеси и на врската со тоа што заземаат пасивна позиција.
Вистинското партнерство бара две независни, автономни поединци. Ако едниот партнер е покорен, доминантен, детски или родителски настроен, таквата нееднаквост ги поткопува темелите на врската. Како возрасни, ние не сме жртви во сопствените животи бидејќи имаме способност да донесуваме одлуки. Тие одлуки може да бидат тешки, но сепак се наши. Одлуката искрено да комуницирате со себе и со вашиот партнер може да ги разниша темелите врз кои сте го изградиле тоа чувство на жртва.
Споделувањето на животот со друга личност понекогаш може да биде тешко, но може да биде и едно од најзадоволителните искуства. Развивањето сочувство кон себе и вашиот партнер, разбирањето на вашите уникатни погледи на светот, отвореното изразување на вашите желби и надежи и отфрлањето на улогата на жртва се алатки што можат да помогнат вашата врска да напредува.
