Паметните телефони, социјалните мрежи, различните стилови на воспитување и очекувањата што им се поставуваат на младите луѓе денес целосно се променија.
Децата што пораснаа во осумдесеттите и деведесеттите години имаа многу поголема слобода – тие сами знаеја како да се забавуваат, ги решаваа своите проблеми сами и поминуваа часови надвор без контрола на возрасните. Иако таквото детство не беше идеално, тоа на децата им даде чувство на независност и контрола врз сопственото време, што денешните деца ретко го имаат.
Играње без надзор од родителите
Постарите генерации играле безгрижно надвор без постојан надзор од своите родители. Тие наоѓале друштво сами и сфаќале како да го поминат своето време, додека учеле да се снаоѓаат и да донесуваат свои одлуки. Таквата слобода била важен дел од растењето, но денес е поретка.
Поранешното правило дека треба да се врати дома кога ќе се вклучат уличните светла речиси исчезна. Денес, децата поминуваат повеќе време пред екраните, а родителите честопати сакаат да ги следат.
Одење самостојно на училиште
Она што порано беше доста вообичаено денес е незамисливо за многумина. Многу деца дури и не одат сами на училиште, кое е на неколку улици оддалечено. Пред неколку децении, децата оделе самостојно на училиште, во продавница или на игралиште. Промената во образовните навики не е изненадувачка – многу родители денес сакаат да знаат каде е нивното дете во секое време, а некои се плашат и ја осудуваат околината ако му дозволат поголема независност.
Учење од вашите грешки
Многу родители денес се обидуваат да ги решат проблемите на своите деца. Тие сакаат да им го олеснат животот и да ги заштитат од непријатни искуства, делумно затоа што самите пораснале со повеќе предизвици. Сепак, тие често им ја одземаат можноста сами да најдат решение и да научат нешто од сопствените грешки. Ваквите искуства порано ги учеа децата како да се справат со неуспехот, да решаваат проблеми и полесно да се опорават по разочарувањето.
Справување со досадата
Денешните деца речиси секогаш имаат начин да ја прекинат досадата, обично користејќи екран. Доволно е да земат мобилен телефон или да го вклучат телевизорот. Сепак, и досадата има своја вредност. Во такви моменти децата ја развиваат својата имагинација, ги откриваат сопствените интереси и учат да се справат со своите чувства.
Децата во 70-тите и 80-тите години честопати немале друг избор освен да смислат како да го исполнат своето време, и токму тоа ги охрабрило да бидат креативни.
Живот без постојано документирање
Децата денес честопати чувствуваат потреба да фотографираат и да споделуваат важни моменти. Порано не беше така. Спомените се чувале во фото албуми и семејни приказни, а не на социјалните мрежи. Немаше потреба секој состанок, концерт или патување да заврши на Интернет, па луѓето едноставно уживаа во моментот, без да размислуваат како ќе им изгледа на другите.
Повеќе слободно време
Промените во образованието влијаеја и на начинот на кој децата го поминуваат своето слободно време. Многумина денес имаат зафатен распоред исполнет со воннаставни активности и постојано се достапни на мобилните телефони и социјалните мрежи. Поради ова, тие имаат помалку време за одмор, досада или спонтана игра.
Во седумдесеттите и осумдесеттите години, децата имаа повеќе простор едноставно да бидат деца, без притисок постојано да мора да постигнат нешто или да пропуштат што прават другите.
Спонтано дружење
Кога родителите однапред го организираат речиси секој дел од денот на своето дете, има помалку простор за спонтано дружење. Порано беше сосема нормално да се затропа на вратата на пријател и да се праша дали може да излезе надвор.
Денес, повеќето договори се прават преку родители или пораки. Иако дури и тогаш постоеле правила, како на пример враќање дома на вечера или во договореното време, децата сами одлучувале како да го поминат слободното време, стекнувале пријатели и учеле да го организираат денот.
фото/Depositphotos
