Во последниот период сè почесто може да се забележи дека бугарската стратегија во спорот со Македонија не се задржува само на билатералните односи, туку се префрла и на европско ниво. Политиколозите кои ги следат јавните настапи на бугарските политичари и медиумските анализи оценуваат дека во Софија постои јасна тенденција институциите на Европската Унија да се користат како дополнителен механизам за притисок во процесот на евроинтеграција на Македонија.
Во бугарскиот јавен дискурс сè погласно се нагласува ставот дека договорените обврски од 2022 година не смеат да бидат предмет на нови преговори и дека Софија треба максимално да ги искористи европските механизми за да обезбеди нивно спроведување. Посебно внимание се посветува на пораките од европските институции и европските лидери дека Македонија треба да го исполни преземеното, додека бугарските европратеници се повикуваат на координирано дејствување во Европскиот парламент.
Според познавачите на политичките процеси, на овој начин спорот добива поширока рамка. Наместо притисокот да доаѓа исклучиво преку директната комуникација меѓу Скопје и Софија, се создава амбиент во кој европските институции стануваат простор за дополнително афирмирање на бугарските позиции.
Паралелно со тоа, во голем дел од бугарските медиуми и политички коментари се гради наратив дека премиерот Христијан Мицкоски е главната причина за застојот на Македонија на патот кон Европската Унија. Во овие настапи тој често е претставен како политичар кој не покажува доволна подготвеност за спроведување на преземените обврски, кој го забавува евроинтегративниот процес и кој прашањето за односите со Бугарија го користи за внатрешнополитички цели.
Како поткрепа на ваквите тврдења редовно се користат ставовите на европските претставници дека нема простор за повторно отворање на веќе договорените прашања. На тој начин критиките кон политиките на македонската Влада постепено се персонализираат и се насочуваат кон самиот премиер, кој во дел од бугарскиот јавен простор сè почесто се претставува како симбол на отпорот кон актуелната европска рамка за решавање на спорот меѓу двете држави.
