По болно раскинување или чин на предавство, желбата да му се врати „мило за драго“ на поранешниот партнер е сосема природна човечка реакција. Експертите сега детално го проучија она што се случува во нашата психа во такви моменти и дојдоа до интересен заклучок.

Ако некогаш сте фантазирале конечно да му одржите лекција на поранешен партнер, на колега што ви забил нож во грб или на непријатен сосед – не сте сами. Иако одмаздата често се прикажува како деструктивен порив што води кон чувство на вина и каење, новите истражувања сугерираат дека реалноста може да биде сосема поинаква, пренесува „Дејли мејл“.

Психолози од Универзитетот во Вирцбург анализираа 54 претходни студии во кои учествувале околу 14.600 испитаници. Тие открија дека одмаздата најчесто се поврзува со чувство на задоволство, уживање и чувство на повторно воспоставување контрола врз сопствениот живот.

Студиите главно се фокусираа на поблаги форми на одмазда кои произлегуваат од секојдневните конфликти. Во некои случаи, учесниците ја исфрлале својата фрустрација врз „вуду кукли“, додека други замислувале како им се одмаздуваат на оние што ги повредиле, или пак размислувале за своите минати искуства.

Резултатите покажаа дека луѓето извлекуваат повеќе задоволство од одмаздата отколку што се подготвени да признаат. Иако можеби не сакаат отворено да зборуваат за тоа колку уживале во „враќањето на мило за драго“, анализите на мозочната активност и изразите на лицето укажаа на силно чувство на задоволство. Сепак, ова задоволство со текот на времето избледува; тоа е најинтензивно токму во моментот на извршување на одмаздата.