Ако една едноставна формула конечно нè натера да ги облечеме патиките и да излеземе надвор, можеби токму во тоа лежи нејзината вистинска привлечност.

Иако во последниве години се чинеше дека секој нов фитнес-тренд бара дополнителна опрема, апликација или членарина, една нова рутина што се шири на социјалните мрежи оди во сосема спротивна насока. Сè што ни треба е удобен пар патики и нешто повеќе од еден час.

Станува збор за методот на пешачење „6-6-6“, а зад името што звучи како уште еден интернет-предизвик се крие многу едноставна формула: шест минути лесно загревање, 60 минути брзо пешачење и уште шест минути постепено забавување на крајот.

Тоа се вкупно 72 минути движење – без трчање, сложени вежби или броење повторувања. Токму таа едноставност веројатно го прави овој тренд попривлечен од многуте вирални вежби што сме ги виделе досега.

Што точно претставува методот на пешачење „6-6-6“?
Во првите шест минути пешачиме со опуштен ритам, постепено забрзувајќи. Во следните 60 минути пешачиме доволно брзо за да почувствуваме дека вежбаме, но со темпо што можеме да го одржиме. Во последните шест минути повторно забавуваме за да ја завршиме сесијата. Верзиите што се појавуваат на социјалните мрежи сугерираат оваа рутина да се практикува шест дена во неделата, а некои дури вклучуваат и почеток во 6 часот наутро или 6 часот навечер.

Сепак, нема потреба бројот шест да се гледа како магична формула. Можеме да го прилагодиме времетраењето на пешачењето според нашиот распоред, а истото важи и за зачестеноста. Поентата е многу поедноставна: претворање на обичното пешачење во јасно структурирана фитнес-рутина што полесно се вклопува во нашето секојдневие. Зошто методот на пешачење „6-6-6“ стана толку популарен?
Затоа што решава еден многу чест проблем. Знаеме дека треба повеќе да се движиме, но „повеќе пешачење“ не е баш конкретен план кога поголемиот дел од денот го поминуваме пред компјутер. Методот „6-6-6“ ни нуди јасен почеток, средина и крај. Наместо навечер да проверуваме колку чекори ни недостигаат до некоја произволна дневна цел, одвојуваме посебно време наменето исклучиво за движење.

Брзото одење може да биде одличен вид аеробна активност што ја подобрува физичката подготвеност и здравјето на срцето, а истовремено е подостапно за многу луѓе отколку трчањето или тренинзите со висок интензитет. Дополнителните шест минути на почетокот и на крајот ни даваат време постепено да го зголемиме интензитетот, а потоа и да го смириме телото.

Постои и придобивка што не може лесно да се измери. Едночасовното пешачење по завршувањето на работниот ден ни овозможува да се тргнеме од екраните, да ја промениме околината и конечно да го прекинеме циклусот на седење – особено ако телефоните ги чуваме во џеб барем дел од времето.

Сепак, 72 минути претставуваат прилично сериозна почетна точка.
Ова нè доведува до еден детал што привлечното име на овој тренд лесно може да го замагли. Ако моментално воопшто не вежбаме или вежбаме многу малку, еден час брзо одење уште првиот ден можеби не е најдобриот начин за започнување нова рутина. А и нема потреба да биде така.

Можеме да се придржуваме до основниот принцип на методот, но да го скратиме главниот дел на 20 или 30 минути и постепено да го продолжуваме пешачењето како што ни се подобрува кондицијата. Ако веќе редовно тренираме, методот „6-6-6“ може да биде одличен избор за деновите кога сакаме нешто со помал интензитет. Со други зборови, нема да ги поништиме придобивките од нашите тренинзи само затоа што не сме го завршиле секој сегмент од шест минути.

Најдобриот дел од методот на пешачење „6-6-6“ нема никаква врска со бројот шест.
Не мораме да совладуваме нова вежба, да купуваме опрема или да одиме во теретана. Можеме да пешачиме низ парк или низ населбата, да одиме пеш до работа или едноставно да најдеме рута каде што ќе поминеме еден час без да имаме чувство дека вежбаме. Токму затоа, методот на пешачење „6-6-6“ е фитнес-тренд што би можел да опстане подолго од само неколку недели на социјалните мрежи.

Не е откриен нов начин на одење ниту некаква посебна фитнес-тајна. Едноставно, на активност што сите ја знаеме ѝ даде доволно структура за полесно да ја претвориме во навика. И ако една едноставна формула конечно нè натера да ги облечеме патиките и да излеземе од дома, можеби токму во тоа лежи целата нејзина привлечност.