Владата најавува промена во начинот на кој се обезбедуваат социјалните услуги, со фокус на нивно приближување до граѓаните и создавање подостапна и поефикасна социјална заштита. Потпишувањето на новите договори за грантови за развој на социјални услуги во девет општини е еден од конкретните чекори во таа насока, со кој поддршката треба да биде достапна таму каде што е најпотребна, во локалната заедница и во средината во која живеат корисниците.
Суштината на ваквиот пристап е едноставна, граѓаните на кои им е потребна помош да не мора да ја бараат исклучиво во поголемите центри или институции, туку да можат да ја добијат во сопствената локална заедница. Во Гази Баба, Петровец, Сарај и Валандово ќе се развива услугата „Помош и нега во домот“, додека во Пласница, Боговиње и Јегуновце ќе функционираат дневни центри за стари лица. Прилеп и Кривогаштани ќе добијат дневни центри за лица со попреченост.
Особено значење има услугата „Помош и нега во домот“, бидејќи директно одговара на потребите на повозрасните и ранливите граѓани кои поради возраста, здравствената состојба или други животни околности имаат потешкотии во секојдневното функционирање. Наместо поддршката да значи издвојување од сопствената средина, концептот овозможува помошта да стигне до корисникот во неговиот дом.
Овој модел има и поширока општествена вредност. Поддршката во домот може да им помогне на корисниците подолго да останат во средината што ја познаваат и во која се чувствуваат сигурно, додека дневните центри создаваат простор за социјализација, активност и поголема вклученост во заедницата.
Важен аспект е и партнерството меѓу државата, општините и граѓанските организации. Со нивно вклучување, локалните заедници добиваат поголема улога во препознавањето на конкретните потреби на населението и во организирањето на услугите. Тоа е суштината на процесот на децентрализација односно социјалната политика да не се креира само централно, туку да се прилагодува на реалните потреби на луѓето во различните средини.

Во крајна линија, најголемата вредност на овие мерки не е само во отворањето нови центри или воведувањето нови услуги, туку во создавањето систем во кој граѓанинот е поблиску до помошта што му е потребна. За старите лица тоа значи поголема грижа и можност за достоинствено стареење, за лицата со попреченост, поголема поддршка и инклузија, а за семејствата дополнителна сигурност дека не се сами во справувањето со секојдневните предизвици.
Токму затоа, развојот на локалните социјални услуги може да се гледа како важен чекор кон посолидарен и подостапен систем на социјална заштита, систем кој не чека граѓанинот да стигне до институцијата, туку се обидува услугата да стигне до граѓанинот.