Мери Јордановска: Ајде вака, пред да го обвиниме народот за се…


Ајде вака, пред да го обвиниме народот за се.
Мерките не се носат колку да се донесат, мерките се носат според капацитетите на државата и според културолошките навики на луѓето. Ако на луѓето им дадеш прст, бараат цела рака.
Тука што се направи? Се пушти СЕ НАЕДНАШ! Од карантин, ни се даде комплетна слобода. A кога даваш комплетна слобода (упс, извинете, освен отворање на библиотеки), луѓето ќе грабаат повеќе и повеќе. Па наместо двајца ќе седнат четворица, наместо четворица ќе седнат 6 души. И така полека, додека не увидат дека им се може буквално се!
Е затоа постојат властите, кои имаат должност да го предвидат и санкционираат тоа. Па има да стават редари на секој чекор, има да шета полиција низ секое маало, има да се воведат сериозни казни за неносење маски и недржење дистанца, има да фрштат инспекции, има да се влегува и по свадби и по крштевки.
Гледате дека молењето не помага. Гледате дека апелите не помагаат. Гледате дека спотчињата ви се џабе. Епа ако гледате, тогаш и ќе дејствувате. Вие треба да знаете и да смислите како, во име на останатите кои и покрај комплетната слобода, си дадовме ограничувања.
И не, не ги правдам луѓето. Ама вината, кога е во прашање државата и колективното здравје, не може да е секогаш кај народот. Народот е тој. А вие најдете начин да се справите со зачувување на колективното здравје. Извинете, ама од оваа инстанца, мене ми личи дека ви беше полесно да кренете раце.