Поезија од бугарската поетеса Евелина Митева


Денеска ви претставуваметри песни од бугарската поетеса Евелина Митева (1981) која е доктор по филозофија при универзитетот во Софија (2010) и универзитетите во Бари (Италија) и Келн (Германија) (2014). Песните се во препев на Митко Гогов.


 

Евелина Митева ги држи семинарите за средновековна филозофија на Универзитетот во Келн. Автор е на монографијата „Антропологија на Алберт Велики“ (University Publishing, 2016), а преведува филозофски текстови од латински и германски, статии, есеи и критики.

Нејзините песни и раскази се објавени на бугарски, шпански и италијански. Живее во Келн со своето семејство и четири деца.

Претпролетна

 

Пролет, задишана пролет

се протнува прво во пороите,

во сивите денови и маглите,

во дождовите, ветровите

и со духот на тревите –

пролетта

не заплашува со мечтаење.

 

 

Од денес

 

Готова сум.

Го зедов ранецот

и нешто за пишување.

На никого не кажав дека тргнувам.

Дури и самата

не знаев дека сум заминала.

Разбрав

по синото небо со длабоки облаци,

пожолтените ниви – тешки и летни,

синчецот, сув и остар,

и по оваа долга, долга кривина.

Дури и да се вратам,

дури и да не изгледам поразлично –

знам – патот е во мене

и јас сум замината.

 

 

 

Домашна вештерка

 

Сакав да научам

како се прават магии. Баш така.

Вдишувам љубов –

издишувам ветер,

ја мешам напивката.

Ментол, маточина и мед.

Бркам магии, љубов, ѕвезди,

баници, перење, топли супи.

Ветерот ме вее, лисјата ме следат

но јас не се предавам – ги собирам и нив

во шкафот

со сѐ спомените и чајот.

 

 

Препев од бугарски јазик: Митко Гогов

извор: cooltura.mk