Утешение грешним: За политичкото судење на историјата на народот и нацијата! – Митко Б. Панов


Политичкиот и научен естаблишмент во Бугарија во целиот свој порив за промовирање на новиот историски ексклузивитет на бугарската нација за описменувањето на половина Европа и Русија, очигледно не пресмета дека нејзиниот политички третман на историјата ќе се сврти како политички бумеранг и тоа на ниво на ЕУ.



Софија не го зема предвид фактот дека не сите европски лидери се подготвени да толерираат грубо политичко мешање во корегирањето на историјата, ниту, пак, ќе дозволат ЕУ во 21 век да биде ставена во улога да пресудува која нација има „погрешна“ историја.

Да бидеме на јасно, со блокадата на заклучоците Словачка и Чешка не истапија во заштита на Република Македонија per se, што може да се види од реакциите на македонската дипломатија, која беше исто толку изненадена и затечена, колку и бугарската.

Словачка и Чешка всушност се спротивставија на самоволието на Бугарија, која со политичкото ревидирање на историското дефинирање на сесловенскиот карактер на дејноста на светите Кирил и Методиј, ги загрози општоевропските цивилизациски вредности и придобивки.

Го спасија угледот на ЕУ, бидејќи со веќе усогласените заклучоци по терк на Бугарија, земјите-членки на ЕУ ќе се ставеа во улога на судии на нациите – „грешници“, наметнувајќи им ја веќе пресудената историска „вистина“, доколку сакаат да започнат преговори со привилегираниот клуб на европските нации.

Независно што прифаќањето на присилната пресуда со јавното покајување на понижената нација поради „погрешното“ интерпретирање на сопствената историја, ќе подразира нејзино себе-бришење како нација, со обезличен народ, безимен јазик и новоконструиран идентитет произлезен од деноминираната држава.

По блокирањето на заклучоците, Бугарија е таа која сега е јавно посочена за погрешното политичкото интерпетирање на делото на светите Кирил и Методиј. Бугарското политичко раководство ќе треба да си признае дека пред да се става во улога на обвинител на македонската нација за „грешник“, треба да ја согледа неодржливоста на политички наметнатото интерпретирање и коригирање на историјата.